Vakantie 2: Hernieuwde energie

juli 10, 2010 – 21:00

Vakantie 2: Hernieuwde energie

Lokatie: Avoriaz (Frankrijk) Lengte rit: 113,36 Hoogtemeters: 2421
Tijd: 05 uur, 35 minuten Gemiddelde: 20.4 Km/p/u Beeld: 10:44

Na een week vol hectiek, herrie, gebrul en geblèr, reden we met z’n drieën in de richting van Genève. De berichtgeving omtrent het weer gaven de laatste tijd weinig goeds aan, dus we maakten ons op voor een natte en koude week in Evian les Bains. ‘Ach, dan gaan we wel binnen dvd’s kijken’, zeiden we in de auto nog tegen elkaar. Niets bleek echter minder waar. Blijkbaar hadden we de zon aan onze Imperial geknoopt, want even nadat we aankwamen, braken voorzichtig de eerste zonnestralen door het wolkendek.

Sommigen van jullie vragen zich natuurlijk af: ‘waarom ’Evian les Bains’? Dat is toch een heel suf dorp aan een heel groot meer in de bergen? Daar kom je toch alleen als je poten volledig bedekt zijn met spataderen of als je je voortbeweegt op Nike Air Jezus met hoog opgetrokken sokken en een bermuda die je tot net onder je kin hebt vastgesnoerd?’ Yep, dat dorp. Daar waren we zojuist aan gekomen, in ons ruime appartement in een klein complex met een even zo klein zwembad. Voor ons geen animatieteams, geen gesjouw met rollen pleepapier, niks geen winkeltje met Nederlandse pauperkranten of Hollandse knakworsten. En al helemaal geen leuke Nederlandse buren die graag een praatje maken als je met je soepogen een kopje koffie probeert te drinken en gelijktijdig aan je ochtenderectie staat te krabben. Nope, voor ons geen polonaise tijdens de vakantie… Wij waren voor deze week op zoek naar een relaxte week met z’n drieën. En dat ik er een tochtje op de fiets kon maken naar Touraankomstplaats Avoriaz was een mooi extraatje.

Gelukkig voor ons bleek de brede lach die de kleine surfgod voorbije week standaard op zijn gezicht had, ook in Evian ongewijzigd. Na een weekje wennen aan een groot zwembad in Les Mazes kwam Liewe nu helemaal los. Elke dag kon het in het zwembad steeds een beetje doller. Als we nog een week hadden bijgeboekt, dan had ie deze week, langs de rand van het zwembad vanuit zo’n hoge stoel in zijn rode surfshort zitten knipogen naar alle leuke meisjes. Om vervolgens van zijn twee meter hoge badmeesterstoel het bad in te duiken met een atletische salto met dubbele schroef. Over aandacht van meisjes heeft ie nu al niet te klagen, trouwens. Al mag ie wel wat selectiever zijn qua leeftijd. Ik moet Liewe nog leren dat alles wat ouder is dan z’n eigen moeder niet interessant is. Papa vindt het namelijk niet erg interessant om een hoogbejaarde taart met drie tanden te moeten uitleggen dat de kleine surfgod z’n gouden lokken niet van zijn vader heeft, maar van z’n moeder.

De vaste fietsliefhebbers die hier regelmatig langskomen zal al dat gezinsgereutel waarschijnlijk een biet wezen. Die willen weten hoe zwaar of makkelijk de klim naar Avoriaz was. Ik fietste drie dagen voor de Tour de France er zou aankomen al naar boven. Toen stonden de eerste campers al klaar om hun helden die bewuste zondag naar boven te juichen. Voor mij geen juichend volk, ik moest genoegen nemen met het gerinkel van de vele koeienbellen vanuit de velden langs de weg naar boven. O ja, of de klim makkelijk of zwaar was? Nou, wie Lance Armstong heeft zien lijden, weet genoeg. Oké, eerlijk is eerlijk, hij is die zondag net voor de Col de Joux Verte onderuit gegaan en had daardoor last van z’n rug. Mietje! Maar goed, hij is prof en ik ben een pummel.

Al met al kan ik dus zeggen dat de tank weer vol zit. We gaan dus volgende week weer vol aan de bak om in Leiden een mooi stuk gebiedspromotie neer te zetten, een paar bedrijven te voorzien van een frisse huisstijl. Wie weet vind ik zelfs de tijd om eindelijk aan een concept voor een kookboek te werken. Aan een gebrek aan energie zal het niet liggen.

Tags: , , , , , , , ,